home | fotoalbum | privelog | stats | gelinkt door | beheer | maak je eigen weblog aan! | Wil je mijn visitekaartje? punt.nl

 

Dat Uw belofte mij doet leven
Religie/Christendom | Dagboek | 26 Februari 2010 | 01:49:21
                           Dat uw belofte mij doet leven.
 
                                            Psalm 119:50
 
 
Gods Woord wordt in deze psalm op vele manieren aangeduid.
Eèn daarvan, met een rijke inhoud, is het woord `belofte`, Gods Woord is een boek rijk aan beloften.
De psalmdichter is daarvan onder de indruk en hij gebruikt die aanduiding verschillende keren in deze psalm.
Als je een belofte krijgt, is het heel belangrijk te weten wie die belofte doet.
De waarde ervan hangt af van de betrouwbaarheid van de betreffende persoon.
Degene die hier de beloften geeft, is God.
Hij is de absoluut betrouwbare.
Zoals Paulus schrijft: In Hem worden alle beloften van God ingelost (Hij meent het!); en daarom is het ook door Hem dat we amen zeggen, tot Gods eer.
 
 
Psalm 119:49-64
2 Koningen 9:1-13
                                     
bron: Lichtstralen uit het Woord
 
 
 
reacties 7 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 513

Wil je mijn visitekaartje?

Ik dank U Vader
Religie/Christendom | Gedichten | 25 Februari 2010 | 01:39:14
Bij het klaarmaken van deze `Licht in de Avond` trof me het onderstaande gedicht.
Het is een terugblik en tegelijk een gebed waarin de dankbaarheid voorop staat.
Mooi, vind u niet?
Zo mag ik in dankbaarheid jegens God en alle medewerkers en lezers de arbeid aan dit blad overgeven.
 
B.J. Wiegeraad.
 
 
 
Ik dank u Vader, dat U in `t verleden
niet altijd mijn gebeden hebt verhoord,
Als U gedaan had naar al mijn gebeden,
hoe vaak zou ik verdwaald zijn en overspoeld?
Zoals een paard in wilde draf kan steigeren
zo heb ik mij vaak tegen U verzet.
`k Zie nu iets van uw liefde in uw weigeren
wanneer ik, omziend op de uitkomst let.
Vergeef mij als ik mij soms blind blijf staren
op wat ik niet van U begrijpen kan.
Want ook al kan ik alles niet verklaren,
ik weet: U hebt met mij een goddelijk plan.
Als alles eens tot klaarheid is gekomen,
de strijd gestreden is, uw tijd vervuld,
de zondelast van mij is afgenomen,
als niets uw trouw, uw liefde meer verhult,
dan zal ik zien, dan zal ik zuiver weten
hoe U mij leide met uw heilige Geest
de tijd, mij hier op aarde toegemeten;
hoe groot uw liefde voor mij is geweest.
 
 
auteur: (E, IJskes - Kooger, uit: De gouden horizon)
 
bron: Licht in de Avond.
                         
 
 
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 296


Mijn oog zal op u zijn
Religie/Christendom | Van dag tot dag | 24 Februari 2010 | 07:30:14
"Dokter, wilt u naar mijn kind komen kijken?"
"Ik hoop dat uw bezoek helpt."
We kunnen vertrouwen hebben in de ogen van de huisarts en nog meer in die van de specialist.
Hoe kundig ook, doktoren blijven mensen. Ze kunnen niet alles.
Wie kan het wel? God in de hemel !
We mogen u de boodschap doorgeven: Wat bij de mensen onmogelijk is, is mogelijk bij God.
Hij zegt in Psalm 32:8: MIJN OOG ZAL OP U ZIJN. Lees het eens na in uw Bijbel!
Joke Verweerd heeft er een mooi gedicht over gemaakt.
 
 
Als ik verdrink in zorgen en in pijn,
als golven angst mijn leven binnenstromen,
als twijfel al mijn moed heeft weggenomen,
staat nog dit woord: Mijn oog zal op u zijn!
 
 
En als een drenkeling grijp ik het aan.
Dit geeft mij uitzicht, houvast voor het leven
en voor de dood: Uw oog op mij gebleven,
dat is mijn vaste reden van bestaan.
 
O God, als ik het pad niet meer kan zien
waar U mijn tijd van leven hebt geschreven,
als er van mijn geloof niets is gebleven
dan `wie weet`, `stel je voor`en `heel misschien`,
 
dan blijft dit woord: Mijn oog zal op u zijn!
Ik sluit mijn ogen om Uw blik te voelen.
Wat U ook met mijn leven mocht bedoelen
is goed. Ik ben Uw kind, U zult er zijn!
 
 
Je hoeft geen dag zonder de hemelse Vader door te brengen.
Integendeel, voortdurend onder zijn ogen.
Wat een goed leven is het!
Vergeet overigens niet, dat Hij ook uw verkeerde daden waarneemt.
U kunt niets voor Hem verborgen houden.
Zou je daarom niet tot inkeer komen en berouw krijgen?
In het gedicht wordt echter tot uw bemoediging over Gods ogen gesproken.
Het is voor u, als u de moed bijna kwijt raakt.
Juist op momenten dat er van het geloof weinig overblijft, wordt er iets gezegd dat bijzonder aanspreekt: Ik sluit mijn ogen om uw blik te voelen.
Weet u wat bidden is? Hier staat het.
Je ziet niets om je van wat er om je heen is.
Toch kun je juist zo ervaren dat de hemelse Vader in liefde naar je kijkt.
Je ontdekt mèèr dan je ooit had gedacht.
Bidden betekent op die manier geweldig veel.
Je ziet God in zijn ontfermde ogen.
                            
bron: Licht in de Avond
 
reacties 2 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 499


Goede vrucht
Religie/Christendom | Verhalen | 24 Februari 2010 | 05:05:08
Lang geleden leefde in Nederland de bekende dichter Jacobus Revius (1580-1658).
In sommige plaatsen zijn zelfs straten en scholen naar hem genoemd.
Hij was predikant, dichter en musicus, die eens een lied maakte van wel 21 verzen.
Ze bevatten op de manier van een gebed een berijming van èèn of meer gelijkenissen.
Zo stond hij stil bij de bekende gelijkenis van het zaad dat op verschillende plaatsen in de grond valt (Lukas 8: 4- 15).
 
Als u dit Bijbelgedeelte leest, herkent u wat Revius schreef:
Bewaar mij, dat uw heilig Woord
Niet zij van mij vergeefs gehoord
Of valle op de harde grond
Of van de dorens zij doorwond
Of van de vogels in de lucht
belet te dragen goede vrucht.
 
 
Wat is het mooie bij Revius?
Eèn van zijn diepste verlangens is dat Gods Woord bij hem als een zaad in goede aarde terechtkomt.
Vindt u het niet bijzonder?
Veel mensen willen liever andere dingen van God zoals gezondheid, voorspoed en geluk.
Of kampioen worden bij bepaalde wedstrijden.
Wat zijn uw belangrijkste vragen? Kijk eens in de spiegel!
Blijft u ermee bezig, al mijn levensdagen?
Of bad u er alleen gisteren om, maar vandaag niet meer?
Er was eens een matroos, die boven in de mast van een schip zat, toen het ging stormen.
Hij verloor zijn houvast. Onder het vallen schreeuwde hij in alle ernst tot God om hulp.
Op een gegeven moment zag hij kans zich ergens aan vast te klemmen.
Toen zei hij: Hulp hoeft niet meer. Mijn bidden is over.
Ik ga in eigen kracht verder.
De dichter is anders. Hij komt met een gebed naar voren dat betekenis heeft voor alle levensjaren: Geef mij dat ik de goede grond ben, waarin het zaad van het evangelie valt, en dat ik vruchten voortbreng.
Geen steenachtige bodem en niet vol onkruid, maar vruchtbare aarde.
Doet dit gebed u iets?
Het hangt er vanaf of uw oren open zijn naar wat er op zondag en in de week vanuit de Bijbel naar u toekomt.
Op die manier gaat het zaad echt wortelen in uw leven.
Zou er dan geen goede vrucht uit voortkomen?
Ik ben er zeker van.
Een biddend bestaan blijft namelijk niet zonder uitwerking.
Uw leven wordt anders als u werkelijk ernst gaat maken met wat Gods Woord zegt.
Er komen vruchten. Zeker weten!
                                   
bron: Licht in de Avond
 
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 209


Dagboek van Johannes
Religie/Christendom | Van dag tot dag | 23 Februari 2010 | 22:23:19
Als Johannes aan het preken en dopen is bij de Jordaan, wijst hij zijn discipelen op Jezus, het Lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt.
Johannes had gezien bij de doop dat Jezus de Zoon van God is.
Dat bracht zijn prediking en werk tot vervulling.
Dat veranderde alles in het leven van de discipelen.
 
De volgende dag gaan de discipelen op deze boodschap af en nemen afscheid van Johannes.
Jezus keert Zich naar hen om en vraagt wat ze willen.
Hun vraag is: Waar woont U? Dat is meer dan vragen naar het adres, want liefst wilden ze dichter bij Hem komen en Hem persoonlijk bij Hem thuis ontmoeten.
Met de tijdsaanduiding erbij vertelt Johannes dat ze op Jezus` uitnodiging binnen komen en bij Hem blijven.
Over wat besproken is wordt niets verteld.
Of zou het toch de nadere uitleg geweest zijn van Jezus als het Lam van God?
Het werd in ieder geval: Komen en zien.
 
Daaruit komt ook het meenemen door Andreas van zijn broer Simon Petrus voort.
De een neemt de ander mee met de woorden: Wij hebben de Messias gevonden.
Met bijzondere liefdewoorden ontvangt Jezus Simon, die de bijnaam Cefas krijgt.
De volgende dag vindt Jezus onderweg Filippus uit Bethesda (Plaats der netten).
Dezelfde vissersplaats waaruit ook Andreas en Petrus kwamen.
Op zijn beurt vindt Filippus Nathanael met de overtuigende boodschap dat Jezus uit Nazareth de beloofde Messias is.
Nathanael aarselt en struikelt over de plaatsaanduiding.
Over Nazareth is toch niets geprofeteerd? Toch laat hij zich trekkken en door Jezus zelf overtuigen.
Jezus bleek hem allang gezien te hebbenonder de vijgeboom.
En het wordt: Mijn Meester!
 
 
Als je zo dit stuk vanuit Johannes 1:19 leest en vervolgens in hoofstuk twee leest over de bruiloft van Kana op de dag erna, lijkt het op een dagboek.
Telkens zegt Johannes: Des anderen daags.
De dagen van dit dagboek zijn telkens anders omdat Jezus in levens van mensen komt en ze meeneemt naar Zijn koninkrijk.
 
Heel veel mensen hebben het geloof in de Heere Jezus leren kennen door zo in het Evangelie van Johannes te lezen.
Te lezen als een soort dagboek en zo elke dag een stukje verder mee te gaan met de discipelen.
Zelf leerling en volgeling van Jezus te worden.
Het wordt steeds mooier en belangrijker als je dit als een vervolg leest, want je komt dan ook bij de woorden uit waarmee Jezus Zichzelf laat kennen:
 
Ik ben de goede herder,
Ik ben de weg, de waarheid en het leven.
Ik ben de deur.
Ik ben de opstanding en het leven.
Ik ben dat allemaal voor u en jou.
              
bron: Licht in de Avond
 
 
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 234


Dagboek
Religie/Christendom | Dagboek | 23 Februari 2010 | 05:13:24
Onlangs stuurde een goede vriend mij een pagina uit èèn van zijn dagboeken, die hij wilde uitwerken.
Onderaan zag ik het paginanummer.
Hij was al een eind gevorderd.
Toen ik hem, na het lezen ervan, bedankte, zei hij dat hij nog wel een jaar te gaan had voordat hij alles klaar had.
Op mijn vraag wat hij er mee ging doen, gaf hij aan: Ik weet het nog niet, maar in ieder geval doe ik het voor mijn kinderen en kleinkinderen.
 
De inhoud van die ene pagina bracht mij ineens dertig jaar terug.
Glashelder zag ik voor me wat hij beschreef.
In een zeer moeilijke periode voor hem en zijn vrouw was het in een preek gegaan over het Joodse volk te Mizpa (1 Sam. 7).
Samuel had opgeroepen tot verootmoediging door water uit te gieten voor het aangezicht van God.
Dat uitstorten leek wel een schramentele handeling waarmee ieder zijn hele leven voor God uitstortte.
Alle strijd, verdriet en waaroms. Zo leert ons ook het psalmboek (denk aan Psalm 62).
 
 
Het gevolg daarvan was voor hen de vrijmoedigheid om aan de uitnodiging tot deelname aan het Avondmaal gevolg te geven.
Onvergetelijk was dat en terugziende had God een gunstige wending aan hun geestelijke zoektocht en strijd gegeven.
Op zoiets mag je dan jaren later nog dankbaar en bemoedigd terug zien.
 
Op de ochtend van ons telefoongesprek hadden ze samen nog gezongen: `Gods offers zijn een gans verbroken geest, door schuldbesef getroffen en verslagen.
Dit offer kan Uw heilig oog behagen`(Psalm 51:9).
De aan God geuite verootmoediging gaf ruimte voor de vervulling met genade en vertrouwen op Gods leiding van dag tot dag.
Elke dag mag dan genoeg hebben aan zijn eigen kwaad, maar elke morgen is Gods goedertierenheid nieuw.
En meestal is er `s avonds reden genoeg om God te danken voor Zijn nabijheid.
 
 
Een dagboek kan helpen deze ervaring niet te vergeten.
Natuurlijk kunnen we geestelijk gesproken van oud brood niet leven, maar teruglezend kan zo`n goede ervaring een aansporing zijn om te bidden dat het geloof telkens mag groeien en verdiept en versterkt zal worden.
 
In de Bijbel lezen we dat we niet van de ene lange termijn naar de andere op weg zijn, zoals we soms zeggen: Van jaar tot jaar.
Nee, maar van dag tot dag.
Dag aan dag overlaadt Hij ons met Zijn gunstbewijzen (Psalm 68:10) Hij draagt door alle diepten heen.
 
 
Al bladerend in een dagboek zijn dat vaak de aanknopingspunten om de grote lijn in je leven te ontdekken.
We krijgen soms veel te dragen in ons leven, maar het is goed te weten dat we vooral gedragen worden!
 
 
auteur: onbekend.
                               
bron: Licht in de Avond
 
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 233


Wat uit de mens komt
Religie/Christendom | Bijbelcitaat | 23 Februari 2010 | 04:11:14
Wat uit de mens komt, maakt hem onrein.
 
                                      Marcus 7: 1-23; 22b.
 
 
De Heer is druk bezig geweest sinds Hij uit de boot was gestapt.
Veen mensen werden genezen. Uit vele plaatsen waren ze naar deze plek gekomen om de prediking door Jezus te horen en om Zijn wondertekenen te zien en te ervaren.
Uit Jeruzalem waren ook een aantal Farizeeën en ook wat schriftgeleerden gekomen om Jezus te ondervragen.
Ze waren door de massa gegaan en stonden dicht bij Jezus.
Ze hadden al een vraag op hun lippen en daar is de kans.
Wat hebben uw leerlingen nu gedaan! Ze hebben brood gegeten zonder eerst hun handen te wassen.
U moet uw leerlingen vermanen.
Het is immers een traditie!
Dus het was heel erg.
Maar de Here Jezus geeft een helder antwoord.
Want het is wel gewoonte in Israël geworden, maar het staat in geen wet van de HEER.
De HEER beantwoordt met een woord van Jesaja:
"Dit volk eert MIJ met de lippen, maar hun hart is ver van MIJ.
Tevergeefs vereren ze Mij, want ze onderwijzen hun eigen leer, Voorschriften van mensen."
En de Heer gaat verder het volk nader uitleggen wat Hij bedoelde te zeggen.
En ook krijgen ze een stevige vermaning. Hun gedrag is lang niet overeenkomstig met de wetten die Mozes heeft gegeven.
Daarna gaan de massa`s mensen weer naar huis.
De Here Jezus gaat met de leerlingen een huis binnen.
En dan volgt er nog een nadere uitleg.
De leerlingen zouden het begrepen moeten hebben, maar ze vragen om nadere uitleg en krijgen dat ook.
Daarin verklaart Jezus: Maaltijden zijn een zaak van de maag.
Daarom verklaart Jezus alle eten rein.
Maar wat uit de mens komt, dat maakt onrein. Dat komt uit het hart.
En dat is heel vaak onrein!
Bijv. slechte gedachten, ontucht, diefstal, moord, overspel, hebzucht, kwaadaardigheid enz.
Al deze slechte dingen komen van binnenuit, en die maken de mens onrein.
Laat ons aller handel zijn, Strijden om een rein hart.
 
auteur: J. Wiskerke
 
                                      
 
 
 
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 274


Spreuker 3
Religie/Christendom | Bijbelcitaat | 23 Februari 2010 | 02:35:45
Wees niet eigenzinnig, maar heb ontzag voor de HEER en ga het kwaad uit de weg.
 
                                            Spreuken 3: 7
 
 
Deze tekst wordt voorafgegaan door al veel waarschuwingen.
We gaan dus eerst kijken welke raad ons wordt gegeven in de verzen 1 t/m 6
 
 
Mijn zoon, vergeet mijn lessen niet; houd in je hart mijn richtlijnen vast. (vers 1)
 
Hoe vaak gebeurt het niet dat je vader of moeder, of een leraar of een ouderling je een goede raad geeft.
Je luistert misschien wel, maar je doet niet naar die goede raad.
En hoe vaak geeft de HEER je in Zijn woord goede raad, die je niet opvolgt.
O ja, je bent wel van goede wil maar het is zo moeilijk om tegen je verkeerde dingen te strijden.
Beloften die je de HERE hebt gedaan: och wat, zo erg vindt de Heer het niet dat ik dat doe.
Je kunt wel zingen: geef mij een rein hart o, mijn HEER, maar houd dan voortdurend je hart zo dat God daardoor geprezen wordt.
 
Mogen liefde en trouw je nooit verlaten, wind ze om je hals, schrijf ze in je hart. (vers 3)
 
Nooit verlaten! Knoop dat in je hart.
 
 
En nu vers 7.
Eigenzinnigheid en ontzag voor de HEER gaan niet samen.
Je moet je keuze doen. Als in je hart de liefde tot de HEER woont, dan is er geen plaats voor eigenzinnigheid.
Dat is dus ontzag voor de HEER, en doen wat HIJ graag van je ziet.
En dan: het kwaad uit de weg gaan.
Als je luistert naar de HERE, dan hoor je niet het kwaad te doen.
Maar dan moet je en wil je het kwaad uit de weg gaan!
Je kunt dan niet gelijk vrienden of vriendinnen in het kwade navolgen en gelijk God liefhebben.
 
Daarom zegt de HERE: Ga het kwade uit de weg.!
 
 
auteur: J. Wiskerke
                              
 
 
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 234


Het kado van de Parelvisser
Religie/Christendom | Verhalen | 11 September 2007 | 05:03:18
                                      
Een zendeling stond aan de oever van de Indische Oceaan en tuurde in de golven.
Er kwam een donker hoofd boven water en twee lachende ogen van een oude parelvisser keken hem aan.
Wat kun jij duiken, Rambau! riep zendeling David Morse.
Kijk maar eens, Sahib, (=meester), zei Rambau.
Hij nam een pareloester van tussen zijn tanden en opende hem - daar lag een glanzende parel op zijn hand.
Ach, zei Rambau, de parel is goed, maar er zijn betere. Kijk, hier ziet u een paar foutjes.
Weet u, gisteren sprak u met mij over God. Zoals deze parel foutjes heeft, zo heb ik veel fouten en zonden.
Die moet ik eerst goed maken en ervoor boeten.
Beste Rambau, Ieder die met berouw tot God komt en Christus aanvaardt als zijn Verlosser, wordt aangenomen. Begrijp je dat?
Nee, Sahib: Dit gaat me te makkelijk. Ik wil Gods barmhartigheid verdienen door een pelgrimstocht naar Delhi.
Rambau, Gods genade kunnen we niet verdienen. Hij wil hem geven.
Gods Zoon, Jezus Christus, heeft aan het kruis alles Volbracht wat nodig is voor onze redding.
God wenst alleen dat we onze zonden aan Hem vertellen en dan geloven dat Zijn Zoon de schuld betaald heeft voor zondaars die tot Hem komen.
Maar Rambau wilde Christus niet aanvaarden.  Toch werden ze vrienden.
Op een dag kwam Rambau. Hij zei: Hier is een doosje met een voorwerp. Ik wil u hierover vertellen.
Mijn zoon was de snelste parelvisser. Hij droomde van nog mooiere parels.
Op een dag vond hij er èèn, heel diep en vast tussen de rotsspleten.
Mijn zoon haalde hem wel boven, maar ... hij was te lang onder water gebleven. Kort daarna stierf hij.
De oude man boog zijn hoofd. Jarenlang heb ik deze parel bewaard.
Nu ga ik naar Delhi en kom misschien niet meer levend terug.
Ik geef hem aan u.
De zendeling was even sprakeloos.
Rambau, wat een mooie parel! Ik bied je duizen dollar.
Ernstig antwooorde de man: Mijn zoon gaf zijn leven voor deze parel.
Ik kan hem niet verkopen - alleen schenken.
Rambau, zei Morse: ik gebruikte de woorden, die jij tegenover God gebruikt hebt.
De duiker keek de prediker aan. Langzaam begon hij het te begrijpen.
Morse zei: Niemand kan voor Gods behoud betalen. Het heeft Hem het levensbloed gekost van Zijn eniggeboren Zoon. Gods liefde en zijn verlossing kunnen we alleen maar gelovend en dankend aannemen.
Het werd licht in het hart van de visser. Nu begrijp ik het, zei hij.
Na een uur kwam hij terug en zei: Ik wil nu, zoals ik ben, tot God komen.
Ik kan niets verdienen, want ik sta bij Hem in de schuld. Ik wil Gods onbegrijpelijke liefde aannemen en Hem en Zijn Zoon Jezus Christus ervoor danken.
 
Bron: Licht in de Avond.
             Henk
reacties 10 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 936


Gedenken
Religie/Christendom | Verhalen | 03 September 2007 | 20:43:26
                                           
 
Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.
                                   Lucas 22:19b
 
 
De woorden gedenken en gedachtenis komen in de Bijbel nogal eens voor.
Bijv. In psalm 77:12 "Ik zal de daden des HEREN gedenken. Ja, ik wil gedenken de wonderen van ouds."
Gedenken: wat is dat eigenlijk.
In gedachten terug gaan in de tijd. Het als het ware opnieuw beleven.
Terug denken.
Gedenken is iets wat soms de HERE doet. Maar in onze tekst is het wat wij moeten doen.
Gedenk en geloof dat het lichaam van onze Here Jezus Christus gebroken is tot een volkomen verzoening van al onze zonden.
We mogen gedenken wat onze Heiland voor ons heeft gedaan.
In Exodus 20: 24b staat: "Op elke plaats waar Ik mijn naam doe gedenken, zal Ik tot u komen en u zegenen."
Daar is dus een verband tussen ons herdenken en de zegen van de Here God.
Als wij op een avondsmaalszondag terug denken aan de verlossingsdaden van onze God, dan komt Hij naar ons toe.
En zegent ons.
Maar als we op een andere dag ons open stellen voor het verlossingswerk van onze Heiland, dan geldt het ook:
"Ik zal tot u komen". Ook dan is God zeer nabij. En ook dan is Hij er met Zijn zegen!
Dus daarom geldt het oude woord uit psalm 77: 12 nog staads:
"Ik zal de daden des HEREN gedenken".
Niet alleen het lijden en sterven van Jezus Christus.
Maar ook Zijn opstanding uit de dood:
"Gedenk dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt"
2 Tim. 2: 8.
 
bron: `t Kompas -
ons kerkblad.
                         vr. Gr. Henk
reacties 3 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 663


Home   weblog sinds: 2006-05-02

Ontwikkeld door punt.nl en gehost door mijndomein.nl. Problemen met de inhoud van deze log? Klik hier.